Als een hedendaagse kruising tussen Bob Dylan en Janis Joplin stort Kiki Schippers haar hoofd en hart uit in een muzikale en wervelende solo over idealen.

‘Met fenomenale liedjes en een heerlijke dosis zelfspot’ (Mezza), brengt Schippers ‘een stevig verhaal over de staat van onze democratie’ (Parool).

Zelfverzekerder dan ooit tevoren fileert ze politiek Den Haag en feminisme, brengt ze een ode aan vrijdenkers, en maakt het politieke niet alleen persoonlijk maar ook poëtisch dichtbij. Want voor mensen met idealen zit het leven vol met praktische bezwaren.

Tussen droom en daad schetst Kiki een wereld vol tegenstellingen, waarin ze blijft strijden voor een plek waar dingen náást elkaar mogen bestaan: ideeën, gevoelens, bubbels en mensen die het ook niet meer helemaal zeker weten.

Wat zeker is: we worstelen allemaal, en als Kiki begint te zingen wordt iedereen stil.